|
Położenie kamienia węgielnego pod budowę szkoły w Gnieźnie nastąpiło w 1912 r., jeszcze przed wybuchem I wojny światowej. Początkowo była to Szkoła Katolicka dla chłopców. W chwili rozpoczęcia, około 1914 roku, były gotowe tylko fundamenty. W 1915 roku budowa dobiegła końca. Powstał budynek piętrowy, który do dziś dnia mieści się w tym samym miejscu miasta , niedaleko jeziora Winiary. Na podstawie notatek z prasy, relacji ustnych oraz zdjęć, front budynku szkoły zdobił zegar o średnicy tarczy ok. 2 metrów. Zegar wybijał kwadranse. Budynek otaczał murowany płot, który oddzielał szkołę od ulicy. W czasie I wojny światowej w budynku umieszczono niemiecki szpital wojskowy. Po wyzwoleniu Gniezna spod okupacji niemieckiej w 1918 r. budynek szkoły przejął Polski Czerwony Krzyż, tworząc w nim szpital wojskowy dla żołnierzy polskich. Taki stan pozostał do 1920 r. Dopiero w 1921 roku miejscowe władze szkolne przejęły budynek i wyposażyły go w sprzęt szkolny. Kierownikiem szkoły został Franciszek Czarnota, nauczyciel szkoły pofranciszkańskiej. Do szkoły uczęszczało około 900 uczniów. Obwód szkolny obejmował ulice: Żwirki i Wigury, bł. Jolenty, 3 Maja, Krzywe Koło, Świętokrzyską, Wodną, Św. Michała, Łącznicę, Kilińskiego, Przecznicę, Winiary, Trzemeszeńską, Staszica, Szpitalną, Sobieskiego, Sienkiewicza, Konikowo. Grono pedagogiczne obejmowało zaledwie 10 osób. Naukę rozpoczęto 5 października 1921 r. Uroczyste poświęcenie szkoły odbyło się w obecności przedstawiciela Kuratorium Okręgu Szkolnego , poznańskiego wizytatora p. Gronwalda , inspektorów szkolnych , członków Rady szkolnej, kierowników miejscowych szkół powszechnych a także ks. proboszcza i ks. Dziekana Kubskiego. Aktu poświęcenia szkoły dokonał proboszcz parafii św. Michała ks. Napierała. Kolejnym ważnym wydarzeniem w dziejach szkoły była wizyta ks. Kardynała Dalbora, arcybiskupa gnieźnieńsko - poznańskiego, w 1922 r. Dostojnik duchowny w czasie swej wizyty hospitował wiele zajęć religii i języka polskiego. W czasie 1926 roku władze szkolne zlikwidowały Niemiecką Publiczną Szkołę Powszechną, a uczniów przydzielono Publicznej Szkole Powszechnej Nr 6 im. św. Michała. Jednak w 1934 oddział ten ( złożony z uczniów niemieckich ) zlikwidowano. W 1935 r. - utworzono oddział dla dzieci upośledzonych pod względem umysłowym . Oddział ten w 1938 roku przekształcono w samodzielną szkołę, mieszczącą się w budynku Szkoły Powszechnej im. św. Michała. Rok 1939 - wybuchła II wojna światowa. Niemcy wkroczyli do Gniezna, szkołę zamknięto, a nauczycieli wysiedlono do Generalnego Gubernatorstwa. Rok 1945 - szkoła wznowiła swą działalność. Rozpoczęły się pierwsze zajęcia szkolne. Do szkoły powrócił były kierownik - Franciszek Czarnota, a także inni nauczyciele. Utworzono 15 oddziałów, w tym 7 na poziomie klasy I. Marzec 1945 r. - do szkoły uczęszcza 588 dzieci. Rok 1946 / 47 - to początek realizacji 7 - letniej szkoły podstawowej. Lata 1950 - kierownik szkoły Franciszek Czarnota, zostaje przeniesiony w stan spoczynku. W szkole nie odbywają się lekcje religii. Rok 1952 / 53 - kierownikiem szkoły zostaje p. Tadeusz Czaprowicz. Powstaje pracownia fizyczno - chemiczna, cała szkoła zostaje zradiofonizowana. Rok 1965 - dyrektorem szkoły zostaje p. Czesław Kurowski. Wprowadzono wiele wyróżnień dla uczniów :
Autorem muzyki hymnu szkolnego był p. Januszkiewicz. W 1970 roku zmarł Franciszek Czarnota, organizator szkoły, wielki przyjaciel młodzieży. W 1971 roku szkoła Nr 6 obchodziła 50 - lecie swej działalności dydaktyczno - wychowawczej. Z tej okazji otrzymała piękny sztandar, którego fundatorem był Komitet Rodzicielski, zakład opiekuńczy - Gnieźnieńskie Zakłady Graficzne w Gnieźnie, osoby z całej Polski o nazwisku Sienkiewicz, rodzice, a także absolwenci szkoły. Lata 1970 i dalsze to okres wdrażania w życie systemu wychowawczego. Twórcą jego był prof. Heliodor Muszyński. Rok 1975 - dyrektorem szkoły zostaje mgr Marian Seweryn - nauczyciel historii. Rok 1986 - wicedyrektorem szkoły zostaje mgr Krystyna Olejnik - nauczyciel matematyki. Rok 1999 - początek realizacji 6 - letniej szkoły podstawowej. Od 1999 r. budynek Szkoły zostaje uznany za zabytek. Od 2007 roku stanowisko dyrektora obejmuje mgr Elżbieta Zacholska - nauczyciel matematyki, a wicedyrektorem szkoły zostaje mgr Izabela Maćkowiak - nauczanie zintegrowane. |
